0633980146 info@pain2power.nl
Selecteer een pagina

Doorgaan, doorzetten, toch doen… Veel mensen met een chronische ziekte zijn behoorlijk streng voor zichzelf. Misschien herken jij je hier wel in. Ook al kun je eigenlijk niet, en voel je je beroerd, je klaagt niet, zet door, al is het op je tandvlees.

Dit lijkt bewonderenswaardig. Knap dat je je niet laat kisten door je klachten en toch doet wat je wilt of moet doen. Goed dat je doorzet en niet opgeeft.

Maar eigenlijk slaat het natuurlijk nergens op. Waarom zou jij altijd meer (moeten) doen dan je kunt? Meer dan goed voelt? Natuurlijk, als je eens een keer over je grenzen gaat, is dat niet zo erg, dat doet iedereen wel eens.

Voor veel mensen met chronische klachten is dit echter hun normale levenshouding. Ze gaan (vrijwel) dagelijks over hun grenzen. Doen eigenlijk altijd meer dan goed voelt. Pushen zichzelf constant. En stoppen pas als het echt helemaal niet meer gaat.

Op de korte termijn lijk je hier soms wat mee te bereiken. Je haalt je tentamens, ziet je vrienden nog regelmatig, of je runt je eigen huishouden.

Maar eigenlijk kost het veel te veel:

Om te beginnen is het vaak niet goed voor je lichaam. Je klachten worden erger, je bent eigenlijk constant aan het hollen en instorten, je hebt meer pijn dan nodig is.

Daarnaast ben je voor je omgeving minder leuk (dan je misschien denkt.) Veel chronisch zieken gaan over hun grenzen en doen zich gezonder voor bij ‘de buitenwereld’. Om vervolgens extra klachten te hebben en dat af te reageren op de mensen die het dichtst bij hen staan. (Je weet wel, je ouders, broers of zussen, je vriend(in) krijgen de volle laag). Voor die mensen is het dus niet leuk als jij steeds te veel doet. Maar ook de mensen wat verder weg, vinden het meestal fijner om jou te zien zoals je je echt voelt, in plaats van de toneelversie van jou.

Tot slot ben je, als je jezelf constant pusht, waarschijnlijk minder gelukkig dan je zou kunnen zijn. Als je steeds het maximale eist van jezelf, ben je vooral bezig met overleven of iets bereiken in de toekomst. Alsof je dán gelukkig gaat zijn. Maar dan is er ook altijd weer iets wat moet. Dat geluk, die ontspanning komt niet. Sterker nog; je leert je lichaam om in de stressmodus te staan, waar je niet gelukkiger en niet bepaald gezonder van wordt.

Het is dus gezonder en leuker om jezelf niet steeds te pushen. Om wat energie over te houden, niet steeds alles op te maken.

Het kan best wel lastig zijn om dit doorgaan-tot-je-omvalt- patroon te stoppen. Zeker als je al lang deze houding hebt, kan het even wennen zijn. Bovendien zijn er heel veel –ook gezonde- mensen die zo in het leven staan, en soms lijkt het daardoor ‘goed’ of ‘normaal’.

Maar het is toch zonde om zo te leven? Voor anderen, voor een toekomst die vrijwel nooit zo is als we bedenken. Om je lichaam (nog meer) uit te putten en eigenlijk constant streng en hard voor jezelf te zijn?

Daarom hieronder:

3 tips om beter voor jezelf te zorgen:

1. Maak van jezelf je eerste prioriteit. Het lijkt misschien egoïstisch om eerst voor jezelf te zorgen en te doen wat goed voelt voor jou. Maar als jij leeg bent, kun je ook niets geven. Denk aan wat ze in het vliegtuig zeggen: Zet eerst zelf je zuurstofmasker op, voor je anderen helpt.

2. Pas je leven aan. Hoe graag je het misschien ook anders wilt; jij kunt niet (meer) alles. Zorg dat dit dus ook niet van jou verwacht wordt. Bespreek het en geef aan dat dit niet langer gaat. Vraag hulp aan mensen. Wees hierbij heel duidelijk en zorg dat jij minder hoeft te doen, zodat je energie over houdt voor jezelf.

3. Plan tijd en energie in voor leuke dingen. Vaak is de enige tijd die je ‘voor jezelf’ hebt, tijd om bij te komen, om te herstellen. Plan vanaf nu ook tijd en energie in om te doen wat jij wilt, tijd waarin je niets hoeft, maar wel iets leuks kunt doen.

Deel dit blog